Dagje dood-aas vissen in de haven

De temperaturen in de herfst zijn laatste jaren vrij hoog. Dit blijkt ook uit de steeds langer aanhoudende onderwaterplanten. In veel water start het snoekseizoen dan ook steeds later. Dit komt doordat de prooivis veel langer beschutting kan vinden in de langzaam afstervende planten. De echte grote scholen worden in de binnenwateren dan komen dan ook pas eind november en december tot leven. Deze grote scholen bieden de nodige veiligheid voor de kleine vissen, maar ook het nodige voer voor de hongerige snoeken. Juist in de winter zal een snoek blijven dooreten, om vroeg in het jaar op volle sterkte te zijn voor de paai. 

In de buitenwateren zal de vis al een stuk eerder samenscholen, door het ontbreken van natuurlijke schuilplekken. Havens, bruggen en duikers worden dan eerder opgezocht om beschut te zijn tegen de elementen en de jagende snoeken. In een eerder beviste haven heb ik dit jaar voorgenomen om voor te voeren met stukjes vis. Een week lang ga ik naar de stek toe en voer een halve kilo vis in stukken op een breedte van zo’n 20 meter. De plek ligt in de luwte van de koude noordenwind en er liggen enkele boten aangemeerd. Een ideale overwinteringsplek. Het is zaterdagochtend als de laatste spullen in de viskoffer worden gestopt. Nu snel de auto in en naar de stek. Gelukkig is er niemand aanwezig op de stek. Snel worden de Abu Garcia vishengel met vismolen uit het foudraal gehaald en opgebouwd. Met een kleine onderhandse worp wordt de dobber-montage vlak naast de grootste boot te water gelaten. Dan nu snel de 2e hengel ook optuigen. Bij het doorhalen van de vislijn door de ogen van de vishengel, kom ik er achter dat de dobber niet meer in het zicht is. Enkele tikken va de vismolen attenderen me verder op een eerste aanbeet. Binnen 10 al! Nu voorzichtig de vislijn strak draaien en de haak zetten. 

De hengel slaat zowat dubbel als de snoek gehaakt is. Met snelle uithalen probeert hij de meerpalen te bereiken. Gelukkig kan ik deze snel stoppen met de gevlochten vislijn. Deze heeft voldoende sterkte om de snoek de baas te zijn op deze obstakelrijke visplek. Snel geeft de snoek niet op, want ook onder de top blijft de snoek lang diep zwemmen. Dan maar pompen. Opeens ligt er een metersnoek aan de oppervlakte. Snel pak ik het schepnet en net de mooie snoek. Vol verbazing onthaak ik de snoek en maak enkele plaatjes met de zelfontspanner. Gezond en wel zakt de snoek even later de diepte weer in. Wellicht ligt er nog wel één te wachten!